« و رسوخ علمك و حضور أصلك فكيف سلم الحدث في سنه ، الجاهل في علمه ، المأفون في رأيه و المدخول في عقله إنا اللّه و إنا إليه راجعون ، على من المقول ؟ و عند من المستعتب ؟ نشكو إلى اللّه بثنا ، و ما نرى فيك ، و نحتسب عند اللّه مصيبتنا بك . » ( 1 ) « بارى از روشى كه دارى خوددارى كن تا به آن شايستگانى بپيوندى كه در جامه‌هاى كهنهء خود در خاك دفن شدند و از گرسنگى شكمشان به پشت چسبيده بود امّا ميان آنان و خدا پرده‌اى نبود و دنيا ايشان را فريب نداد و فريفتهء دنيا نشدند ، به پاداش اخروى دل بستند و در پى بىآن رفتند و درنگى به خود راه ندادند ، اگر دنيا تا اين اندازه به دل امثال تو جا كرده با اين سالخوردگى و علم و دانشت كه در دم مرگ قرار دارى پس جوان نورس ناآگاه كه فكرش ناتوان و خردش ناپخته است ، چه كند ؟ انّا للّه و انّا اليه راجعون ، به چه كسى بايد اعتماد كرد و نزد چه كسى بايد شكوه كرد ، ما شكايت خويش را به پيشگاه خدا برده و آن چه را كه در تو مىبينيم و مصيبتى كه از طرف تو به ما رسيده به حساب خدا مىگذاريم . » « فانظر كيف شكرك لمن غذاك بنعمه صغيرا و كبيرا ؟ و كيف اعظامك لمن جملك بدينه في الناس جميلا ؟ و كيف صيانتك لكسوة من جعلك بكسوته في الناس ستيرا ، و كيف قربك أو بعدك ممن أمرك أن تكون منه قريبا ذليلا ؟ مالك لا تنتبه من نعستك و تستقيل من عثرتك فتقول : و اللّه ما قمت للّه مقاما واحدا أحييت به له دينا أو أمت له فيه باطلا ، فهذا شكرك من استحملك ، ما أخوفني أن تكون كما قال اللّه في كتابه : [ أَضاعُوا الصَّلاةَ وَ اتَّبَعُوا الشَّهَواتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ] « 1 » استحملك كتابه ، و استودعك علمه فأضعتها ،

--> ( 1 ) مريم / 59 .